Argentijnse Tango

Tango …

Dans van passie

Meeslepende muziek,

Melancholie en verlangen.

Al improviserend

Elkaar vinden.

De tango is al sinds zijn ontstaan onderwerp van mythes over zijn geschiedenis en voorkomen en vaak gebruikt als een metafoor voor levensfilosofieën. Dit leidde tot evenzoveel mythische, betekenisvolle uitspraken. Misschien ook omdat er niet zoveel betrouwbare of geschreven bronnen bestaan uit zijn ontstaansperiode (eind 19e eeuw), zijn diepzinnige gedachtes over de tango een eigen leven gaan leiden. Zoveel is zeker dat de tango ontstaan is in een wat obscure en armoedige omgeving. En uit een mengeling van diverse sociale en muzikale invloeden: stadse cultuur (Buenos Aires, Montevideo) versus platteland (pampa), Europese muziek versus Latijns-Amerikaanse, immigranten versus inlandse bevolking, arm versus rijk.

Wat opvallende en soms aansprekende uitspraken laat ik hieronder volgen. Zij hebben namelijk mede gezorgd voor de bijna boven het leven uitstijgende betekenis die aan deze bijzondere dans wordt gegeven. Veel pathos en melancholie.

* De tango is een verdrietige gedachte waarop men kan dansen (Enrique Santos Discepolo)

* de tango is de tango en verder niets

* zo dans je de tango. Terwijl je bij elke maat voelt hoe het bloed naar je gezicht stijgt en je arm zich als een slang om het middel windt dat dreigt te gaan breken.

* Apologie van de tango: Droevig, sensueel en slaperig, komt een mengeling van lach en klacht van de instrumenten aangevlogen, gaat het hart binnen en ontsteekt de passie, die in de ziel te slapen ligt.

* met deze tango werd de tango geboren en met een kreet steeg hij op uit de sloppenwijk op zoek naar de hemel.

* stoere tango met canyengue, aristocratisch en eenvoudig,  dieper snijdend dan een mes

* het was een manier van leven, van begeren en van  dansen, en zoveel manieren om “houd van mij” te zeggen

* je was het mooiste grietje van de modder en de heerlijke klanken van een tango lokten je je huis uit

* Twee zaken keren steeds terug: de belasting en de tango

* – ik denk, dus ik ben (Descartes),

– ik dans, dus ik ben (Bardot),

– ik denk, dus ik dans (Tangodanser)

* de tango ruikt naar het leven, hij smaakt naar de dood

* zo dans je de tango, jullie adem vermengt zich, de ogen gesloten om beter te horen.

* wie met jou danst moet behoorlijk gis zijn en naam hebben gemaakt bij het falderappes, moet weten hoe de nor er van binnen uitziet en zijn kloffie moet in orde zijn

* Toen de jongens binnenkwamen op weg naar de dansvloer en hun hoeden goed zetten bij het binnengaan van de salon. Toen de tango nog hart aan hart werd gedanst.

* de nacht geurt van de laatste tango, een zoete tango die vaarwel zegt. De verzwegen woorden verschijnen op de lippen, en de tango zingt ten afscheid.

* bij het dansen van de tango heb ik je gevonden. Bij het dansen van de tango ben ik je weer kwijtgeraakt.

* één pas en twee en drie… je danst het leven! Het leven zelf, een bittere, gelukkige tango, die weet wat liefde en afscheid betekenen.

* Buenos Aires, als een minnares, wanneer je ver weg bent, is het beste om van je te houden